وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گلها تبسم می
کنند ، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنها
نميبرم.
برگرفته از خامه گهربار زنده ياد نظام وفا
پيش از اين چند
بار به همراه گروههاي کوهنوردي همکار به قصد صعود به اين کوه اقدام کرده بوديم ولي
متاسفانه موفق به رسيدن به قله آن نشده بوديم. اين بار گروه کوهنوردي نيروي آزاد
عزم خود را جزم کرد و به ياري خدا موفق به انجام اين مهم شديم.
نکته قابل توجه اين است که به خاطر آنکه در دامان اين کوه، گردشگاههايي چون دره مال
آقا و بقعه شاهزاده عبدالله که به «شاه منگشت» شهرت دارد
وجود دارند، بسياري از عوام، صعود به منگشت را با گردش و زيارت در اين
مکانها اشتباه مي گيرند که به اعتقاد اينجانب اين جفا است در حق اين کوه با شکوه و
ستبر. به منظور حفظ حرمت اين کوه بزرگ و روشن نمودن ذهن علاقمندان به محيط مقدس
کوهستان در حد توان ناچيز خود شرح مختصري از اين کوه مي نويسيم. و از دوستان خوب
خود آقايان سالارکياني و احمدآقائي به خاطر در اختيار گذاشتن اين آگاهيها
سپاسگذاريم.
قله منگشت
1/2/85
ارتفاع از سطح دریا: 2950 متر
ارتفاع
صعود: 1900 متر
طول مسیر: ۲۲ کیلومتر (رفت و
برگشت)
رشته کوه منگشت از کوههای زاگرس میانی است و طبیعتاً راستای شمال
غربی ـ جنوب شرقی دارد. ابتدای آن در مشرق شهرستان ایذه است و تا منطقه ای به نام
سادات حسینی در شمال غرب کهگیلویه و بویراحمد به طول تقریبی 60 کیلومتر ادامه دارد.
بلند ترین نقطه آن قله قارون(شاه نشین) و قلل معروف دیگر آن عبارت اند از: سرقوچ،
سیروک، هفت شهیدان، پس شونه، ری تاوه، تنگ شناز، له چاه، تنگ آبی، گره اسپید و
دوتو. معروف ترین و پرتردد ترین قله آن قله ای است که در مجاورت ایذه قرار دارد و
گرچه بلند ترین آنها نیست ولی به قله منگشت معروف شده و هدف ما در این برنامه صعود
به قله آن بود.
رودها و چشمه سارهای زیادی از این کوه سرچشمه می
گیرند که مهمترین آنها به شرح زیرند:
1- آب سفید در منطقه
سادات حسینی.
2- رود کلودر در منطقه میراحمد غریبی
ها.
3- آبشار شیوند در روستای شیوند.
4- آب چهارده در منطقه چشمه خاتون.
5- رود زرد در منطقه
مال آقا و ابوالعباس.
6- رود اعلاء در منطقه شاهزاده
عبدالله.
پوشش گیاهی آن غالباً درختان بلوط و سایر درختان آن بن،
بادام، ارژن، زالزالک، تنگس، کیکم، انجیر و کلخونگ هستند. گیاهان مرتعی آن نیز گون،
خارشتر، خرگوشک، جاشیر، گاوزبان، لاله، لاله واژگون، شقایق، سی سمبل، اندشت، تره،
کرفس، بن سر(بن سرخ)، اواندول و... می باشند.
این کوه زیستگاه
جانورانی چون خرس، پلنگ، گرگ، کفتار، روباه، خرگوش، سمور، کل و پرندگانی مانند کبک
و کبوتر کوهی و... می باشد.
بهترین زمان صعود آن اوایل بهار و
پائیز است. این کوه چندین مسیر صعود دارد که رایج ترین آنها عبارت اند از:
1- روستای آبخوگان و تنگه ای به همین نام که مسیر آن از محلی
به نام چشمه آب هرمو (هرمو نوعی گلابی وحشی است) می گذرد.
2- مسیر آب رزگهی که از سمت راست مسیر تنگ آب خوگان منشعب می شود.
3- روستای اژگیل که نسبت به مسیر اولی طولانی تر ولی با شیبی
ملایم تر است و در محل آب هرمو با مسیر اول تلاقی پیدا می
کند.
۴- مسیر تنگ برف کشان که تنگه ای است بین مسیر اژگیل و
تنگ آبخوگان که آن هم در محل آب هرمو با مسیرهای ۱ و ۳ تلاقی پیدا می
کند.
۵- مسیر چهارده که نسبت به سه مسیر بالا در پشت
کوه قرار دارد و برای رفتن به روستای چهارده باید از از جاده ایذه به چهارمحال پس
از گذشت حدود 35 کیلومتر از یک راه شوسه در سمت راست جاده به آن
رسید.
برنامه صعود خود را ساعت 4 بعد ازظهر روز پنجشنبه 31/1/85 به
همراه عده ای از کوهنوردان شرکت پخش و پالایش نفت خوزستان از روستای آبخوگان شروع
کردیم و پس از حدود 900 متر صعود، یک شب در محل چشمه آب هرمو اقامت کردیم و در بامداد جمعه
1/2/85 آن را ادامه دادیم و در ساعت 10 صبح پس از صعود 1000 متر باقیمانده به یاری
خدا موفق به فتح قله شدیم. در ساعت 18 همان روز به محل روستای آبخوگان
بازگشتیم. در این صعود آقای احمد آقائی راهنمائی
ما را بر عهده داشتند که با زحمات زیادی که متحمل شدند به خوبی این مهم را انجام
دادند.
